 |
 |
 |
|
|
|
Vandaag gaan we een bezoek brengen aan het Ueno park en het nationaal museum van Tokyo. We verzamelen weer om negen uur in de lobby, en wandelen vervolgens naar station Ikebukuro om de de Yamanonte line te nemen tot aan station Ueno park. We stappen uit en wandelen naar het park.
In het park staan veel beelden en gedenkplaatsen met als thema oorlogen en strijders uit zowel het verre als het recente verleden.
Alles is heel mooi aangelegd, maar in een park als dit zie je dat Japan ook de wat minder mooie kanten heeft ...
Even verder staat het "Toki-Wasureji-no-To" monument, wat zoiets
betekend als "De tijd die niet vergeten mag worden".
Dit monument staat er om de ruim honderdduizend mensen te herdenken die in de
tweede wereldoorlog op 10 maart 1945 omkwamen door een groot amerikaans bombardement
op Tokyo, waarbij naast de gewone bommen ook een grote hoeveelheid brandbommen
is gebruikt. Dit had vanwege de vele houten huizen een catastrofaal effect op
de burgers van Tokyo. Naast de vele doden waren er meer dan een miljoen mensen
dakloos geworden.
Links achter het monument hangen lange slingers origami kraanvogels ter nagedachtenis aan deze gebeurtenis. Later zullen we in Hiroshima en Nagasaki ook vele van deze slingers van kraanvogels bij de monumenten en gedenkplaatsen zien hangen.
We lopen langs het 'Museum of western art'.
En we komen langs de ingang van de dierentuin die aan het park ligt.
Soms heb je ook een zeer lokale dierentuin.
Voor de ingang van het 'National Museum of Nature and Science' staat een standbeeld
van Hideyo Noguchi, een belangrijke Japanse bacterioloog.
Links en rechts van het 'National Museum of Nature and Science' staan een levensgrote weergave van een blauwe vinvis, en een D51 stoomlocomotief van de vroegere Japanese National Railways.
We lopen via het plein in het midden van het park naar het Tokyo National Museum.
We kopen een toegangskaartje voor het museum, en gaan dan als eerste op jacht naar een bak koffie. Dat bljkt niet zo eenvoudig te zijn de restaurants op het museumterrein zijn tot 11:00 dicht. Maar gelukkig was er een kiosk/foodtruck-busje waar we koffie en ice-coffee kunnen kopen.
Als iedereen zijn koffie op heeft besluiten we dat ieder op eigen gelegenheid alles gaat bekijken, dus wij gaan naar de Honkan (Japanse galerij).
.jpg)
Aan de ingang van de galerij staat een zeer ingeneus systeem om je paraplu te stallen terwijl je de galerij bezoekt.
Mocht het tijdens je bezoek zijn gaan regenen en je wil naar een andere galerij dan heb je op het terrein leen-paraplu's.
Het museum is tussen 1932 en 1938 gebouwd in de neo-klassieke stijl, en bevat allerhande kunstvormen van prehistorie tot en met eind negentiende eeuw.
Het Boedhisme wordt geintroduceerd in Japan.
Dit beeld is Minamoto no Yoritomo, de eerste shogun uit de kamakura periode (1192-1333). Hij draagt een gesteven kariginu, een jacht-robe die een semi-formeel uniform is van de samurai.
De vitrines bevatten prachtige tekeningen en schilderingen die het verhaal vertellen van de herkomst van de Taima Mandala (13e eeuw).
Hieronder links is een voorbeeld van een bronzen spiegel. De niet-versierde achterkant wordt glad geslepen en opgewreven zodat je dit als spiegel kan gebruiken.
Er is ook een zaal die de geschiedenis van de thee-ceremonie beschrijft.
In de vitrine staan een waterkan, een thee 'ketel' en de benodigheden om thee
te zetten, namelijk het theeschepje 'Inaushu Sama' en de 'Mochizuki' waar de
thee in bewaard wordt.
In de volgende hal zien we het krijgstenu van een samurai.
De samurai waren bewapend met een Katana (tweehandig zwaard) of de Daisho (een lang en een kort zwaard).
Boog, pijlen en pijlenkoker. Het ringvormige ding bevat een reserve boogpees.
De tuin achter het museum.
Als we de hele Japanse galerij hebben gezien is het inmiddels half twee, dus
we besluiten dat het voor vandaag genoeg is geweest en dat we op zoek gaan naar
een lunch.
De lunches op het museum terrein zijn veel te uitgebreid dus we verlaten het
museum terrein.
Op weg naar het station lopen we langs het standbeeld van Saigo Takamori (Takanaga), samurai en edelman. Hij was de meest invloedrijke samurai in de geschiedenis van Japan, en een van de drie edelen die de 'Meiji revolution' in 1868 leidden met als doel om het keizerlijke gezag te herstellen.
We gaan naar het station om te kijken waar we kunnen lunchen. We kiezen een
lunchroom uit dat een prima keus bleek want de koffie was goed en de vers gemaakte
broodjes waren heerlijk.
We nemen de Yamanote line terug naar Ikebukuro. In de metro zit een man die
hevig aan het hoesten is, maar hij heeft geen mondmasker voor. Vreemd, dat is
voor het eerst dat we dit meemaken. Over het algemeen zetten de Japanners vaak
een mondmasker op zodra er veel mensen zijn.
Als we terug op de kamer zijn gooien we als eerste de schoenen uit. Héhé. Even kijken ... vanavond was er ook het plan om nog naar de Tokyo Metropilan Government Building te gaan want daar kan kan je gratis naar de bovenste etage (45) en heb je een geweldig uitzicht over de stad. Hmmm ... wat gaan we doen. Als we op tijd voor zonsondergang willen zijn dan moeten we over niet al te lange tijd vertrekken. Wat is de beste route? Okee Googe is your friend. Al met al hebben we nog geen beslissing genomen als we in de groeps-app een berichtje van Maria krijgen dat ze om 15:40 vanuit de lobby wil vetrekken. Okee we hakken de knoop door en trekken onze schoenen weer aan. In de lobby blijkt dat we als enige met Maria meegaan om het uitzicht te bekijken.
We vertrekken met de metro vanaf Higashi-Ikebukuro station vlakbij het hotel met de Yurakucho line richting Ichigaya station waar we overstappen op de Shinjuku line naar station Shinjuku. Daar stappen we uit en volgen de borden richting het Tokyo Metropolitan Government Office.
We lopen het office gebouw binnen, maar dat blijkt dat dit het No.2 building is, en de observatory is in het No.1 building. Geen probleem, we worden naar de roltrap gewezen waar we via de brug naar het No.1 building gaan. Hier moeten we door een (summiere) controle van de tassen voordat we de lift in mogen.
Het observatorium is een grote ruimte met in het midden een winkeltje, een
bar en zitjes, en rondom grote ruiten waardoor je een prachtig uitzicht hebt
over Tokyo.
In het winkeltje koopt Wil een waaier-kaartje om maar Lieke te sturen voor haar
verjaardag. Helaas hebben ze in het winkeltje geen postzegels dus daar moeten
we nog voor op pad.
Maria verteld dat er nog een observatorium is dat wat kleiner is maar dat je
daar een nog hoger uitkijkpunt is. We gaan met de lift naar beneden, maar bij
de andre lift aangekomen blijkt dit observatorium gesloten. Damn! Okee dan weer
terug naar de eerste lift en terug naar boven.
Gelukkig zijn we nog op tijd om een goed plekje uit te zoeken om de zonsondergang
te bekijken. (En dat in het land van de rijzende zon.)
Als het donkerder en donkerder wordt zie je meer en meer de verschillende kleuren van de gebouwen. Er valt van alles te zien, maar het nemen van fotos is wat problematisch aangezien je op alle foto's last van reflectie hebt van de grote cirkel van licht van het winleltje en de bar in het midden.
Als we genoeg gezien hebben nemen we de lift naar beneden en lopen terug naar de metro. Op de weg terug moeten we overstappen op een andere lijn. Aangezien deze lijn van een andere maatschappij is moeten we door een transfer-poortje om uit- en in te checken. Helaas pakken we het verkeerde poortje. We melden ons bij een hokje/loket en melden het probleem. Onze suico passen worden gescand en we krijgen een geschreven bon mee die we op station van aankomst bij het loket af moeten geven. De suico passen worden weer gescand en bijgewerkt en we krijgen een kaartje dat we kunnen gebruiken bij de poortjes.
Op de hotelkamer gaan de schoenen uit en de slippers aan.
Voordat we gaan eten moeten we eerst postzegels halen voor het kaartje voor
Lieke. Bij de receptie hebben ze geen postzegels, maar ze kunnen wel vertellen
waar we de kaart op de bus kunnen doen. We lopen naar de Family Mart, en daar
hebben ze postzegels. We doen de kaart op bus en lopen terug naar het Paradise
City winkelcentrum.
We waren van plan om pizza te gaan eten, maar daar was weinig activiteit te bespeuren dus we lopen door naar het restaurant waar we gisteren hebben gegeten. Dit keer kregen we geen thee of visbouillon maar een glas water. De bediening was vandaag wat traag, en de jongeman die het water kwam inschenken gooide meer dan de helft van het water naast het glas. Domoor! Maar de spaghetti smaakte voortreffelijk.
We lopen nog even langs de supermarkt voor een flesje en gaan dan terug naar onze kamer. Dit was weer een prachtige dag.
We gaan morgen vertrekken naar Kawaguchiko en Matsumoto, dus we pakken alles in en zetten alles klaar voor morgen.
|
|
|